Güneş her yıl yaklaşık 1,17×1031 kJ (kilojoule) enerji yayar. Bunun sadece 2 trilyonda biri (54,4×1020 kJ) 150 milyon kilometre uzaktaki Dünya’ya ulaşır. Kısa dalga boylu radyasyon şeklinde gelen bu enerjinin % 30′u atmosfer ve yerkabuğundan uzaya geri yansır, kalan kısım ise, soğrularak ısıya dönüşür. Bu enerjinin yarısı hidrolojik çevrimin (suyun daha fazla buharlaşması ve yağış şeklinde dönmesi) gerçekleşmesinde rol oynar. Meselâ, yeryüzündeki 1 gram suyun sıcaklığını 1°C yükseltmek için 4,2 joule (1 cal) enerji gerekir. Kompleks yerküre sisteminde canlıların hayatını sürdürebilmesi, her yıl 496.000 km3 suyun bu şekilde devr-i dâim etmesine bağlı olup, bu ancak, hayatı Yaratan Kudreti Sonsuz’un bir icraatı olabilir. Soğrulan ısının geri kalan kısmı, meteorolojik hâdiselerin oluşması ve yerküre ortalama sıcaklığının 15 °C’de tutulması için kullanılır. Buharlaşan suyun atmosferin daha soğuk olan belli yüksekliklerinde yoğunlaşmasıyla açığa çıkan büyük enerji bazen fırtına veya kasırga gibi hâdiselerin zuhuruna sebep olmaktadır.
Güneşten yeryüzüne ulaşan enerjinin sadece % 0,15′i bitkiler ve algler tarafından fotosentez için enerji kaynağı olarak kullanılır. Fotosentetik canlılarda kimyevî enerji formunda depolanan enerji, canlıların tükettiği gıdalardaki enerjinin kaynağıdır. Geçmişte yaşamış canlılar milyonlarca yıl süren fiziko-kimyevî süreçler sonunda fosilleşmiş ve güneş enerjisi fosil yakıtlar şeklinde (petrol, kömür, doğal gaz) depolanmıştır. »»